Salı, 22 Ekim 2019
Şahin AKÇAP

PİSİZ PİSSSS !..


Azerbaycan’dan misafirimiz var. Akşamı kıyı şeridinde geçireceğiz. Misafirimizi de alıp Konyaaltı plajına iniyoruz. Ayaklarımız kumsala değinceye kadar her şey yolunda. Yer örtüleri seriliyor, aysbergden çıkan meyveler tabaklara diziliyor, gençler denize giriyor ve biz misafirimizle eşimin istikanlara ( bardaklara) kattığı çayları yudumlayarak söyleşmeye başlıyoruz. Konuğumuz ışıl ışıl parlayan tesislere bakarak:

-Türkiye yahşi! Türkiye cennet! diyor.

Oturduğumuz yerin beş-altı metre uzağına kalabalık bir aile, bizim gibi tam teçhizat geliyor. Yer örtüleri seriliyor ve yaşlı bir anne dışında yaklaşık yedi kişi soyunup cumburlop denize atlıyor.

Azerbaycanlı konuk gülümseyerek izliyor her anı.

Saatler yirmi biri geçince gelenler çoğalıyor. İlk akşamın tek tük kümeleşmiş sahil sevdalılarının sayısı biran dört beş katına çıkıyor.

Konuğumuz da denize girecek. Ona eşlik ediyorum.Ayak parmağını sokarak önce suyu yokluyor. Sonra ansızın koşup kendini Akdeniz’in ılık sularına bırakıyor. Peşinden gidiyorum. Henüz gökyüzünde ay yok. Ama çok iyi biliyorum ki ilerleyen saatlerde ayın son dördündeki hali, yaz akşamımıza güzellikler katacak.

Denizin içinde yüzerken ilk bana dokunan şeyi yakalıyorum. Isırılmış denize atılmış koca bir dilim karpuz. Yanımda keyifle yüzen konuğumuz elimdekine dokunmak istiyor ama almasına izin vermiyorum. Kıyı yakın. Birkaç kulaç yüzüp terliklerimin yanına ,denizden çıktığımızda çöpe atmak için bırakıyorum. Tekrar yüzerek konuğumuzun yanına döndüğümde elinde yarı yırtık naylon poşet içinde mısır koçanı var. Birbirimize şaşkın şaşkın bakıyoruz.

-Kabus başladı! diye içimden konuşuyorum.

Yanılmadığımı ilerleyen saatlerde yaşıyoruz.Sahilde oturanların çoğu çöplerini bir boş poşette toplayacakları yerde sağa sola atıyor, ya da arsız arsız kuma gömüyorlar.

Azerbaycanlı konuğumuz da izliyor bizi üzen görüntüleri. Hani yer yarılsa da yerin dibine girsek, konuğumuz bunlara tanık olmasa ruh halini yaşıyoruz.

Ve şu gerçeğe varıyorum.

-Bizler pisiz!..Pis!..Pis.!...

Pis olmamızı ne dini inançlarımız ne de geleneklerimiz önlüyor.

Derler ya:

-Temizlik imandan gelir.

Acıdır ki bu söz sadece dilde kalıyor.

Sadece deniz kıyısını hoyrat kullanmıyoruz.

Gidin bakın okullara .

Öğrenciler teneffüse çıkmadan tertemiz, pırıl pırıl…Teneffüs yaptıktan sonra

rezil.

Demek ki evde başlıyor temizlik ve çevre bilinci. Aileler de bu işe kayıtsız kalınca

oluşan tablo kara, kap kara…

-Her kes evinin önünü temiz tutsa bütün bir şehir temiz olur.derdi bizim

zamanın öğretmenleri.

Ama görüyoruz ki Antalya kenti olarak çöp konteryanlarını bile kullanmasın

bilmiyoruz..

Şöyle sokağınızdan geçerken bir bakınız. Yanılmadığımı göreceksiniz…

Şahin AKÇAP

Diğer Yazıları

Yorum yap


Köşe Yazıları

""

Hasan TÜLÜCEOĞLU
Hasan TÜLÜCEOĞLU2019-09-19

""

Nevriye UĞURLUEL
Nevriye UĞURLUEL2019-10-17

""

Ramazan KALKAN
Ramazan KALKAN2019-01-23

""

Şahin AKÇAP
Şahin AKÇAP2019-09-05

""

Sevim AKDENİZ
Sevim AKDENİZ2019-10-21

E-bülten Gurubu

bize katılın ...