Pazar, 17 Kasım 2019
Sevim AKDENİZ

BAHARLA BİRLİKTE SEVGİYE ÖZLEM

Baharın sancılı bir şekilde mevsimine girişi gibi Gül’de sancılıydı.
Yatak odasında siyah perdelerini yeni bir güne açtı. Güneş gözlerinin derinliklerine girdi sanki. Yumdu sımsıkı. Kirpikleri birbirine kenetlendi Gül’ün. Asırlardır yalnızmış gibi hissetti. Dillendirilen aşk yeminlerini düşündü. İster istemez sol eli, sağ elinin üzerine gitti. Yüzünü yakıyordu sabah güneşi. Bu gerçekten, daha ne kadar kaçabilecekti. Kendine karşı gücü tükenmek üzereydi artık. Sağ elini sertçe kavrarken diğer eliyle, ani bir kararla açtı gözlerini. Dönüm noktası şu an olmalıydı. Gözlerini kıstı. Gözlerinin derinliklerine kadar inen güneşin, delici ateşine yöneltti bakışlarını.
Kararlıydı Gül. Şu andan ötesi yoktu artık…
Elinin üzerini sanki incitmekten korkarcasına okşadı. İstem dışı ve özlemle gitti, yüzüğünün olduğu parmağa diğer eli. Dudaklarının üzerine götürdü elini. Bir öpücük kondurdu üzerine, kırmızı ve yeşil rengin hakim olduğu altının üzerine. Acı çekiyordu yalnızlığından. Bırakmak istiyordu kendini derinliği bitmeyen kuyuların içine. Acıyla gözlerini ovuşturdu. Yüzü de yanıyordu sanki. Sırtını döndü güneşe Gül. Aksayarak kitaplığına yöneldi. Fotoğraflar neredeydi acaba. Onları, altı yıl önce yaktığını anımsadı. Annesi nasılda telaşla girmişti odaya. Gül’ün yüzünü görünce çığlık atmıştı. Kendi acısının, annesinin yüreğini deldiğini hissetmişti Gül. Çok yalvarmıştı annesi gitmemesi için.

Sevim AKDENİZ

Yorum yap


Köşe Yazıları

""

Hasan TÜLÜCEOĞLU
Hasan TÜLÜCEOĞLU2019-09-19

""

Nevriye UĞURLUEL
Nevriye UĞURLUEL2019-10-17

""

Ramazan KALKAN
Ramazan KALKAN2019-01-23

""

Şahin AKÇAP
Şahin AKÇAP2019-09-05

""

Sevim AKDENİZ
Sevim AKDENİZ2019-10-21

E-bülten Gurubu

bize katılın ...