Pazar, 17 Kasım 2019
Şahin AKÇAP

Fitnat eze...

Taziye evinin köşesinde gördüm onu.Zayıf, kuru bir ihtiyarcık.Çelimsiz ve zayıf uzun bacaklarına tüm gücünü toplayıp atmış kendini sokağa.Sıkılmış olmalı, daralmış olmalı.

Uzaktan baktı.Nefes nefese sordu.

"Kimsin sen?"

Buyur ettim oturdu.Ben kendimi anlattım o kendini.Dedi ki adım Fitnat.Yetmiş yedi yaşında yım.Kırk yıl oldu Elmalı nın Yazır köyünden göçüp geldiğimiz.

Dedim bizde öyle.Görev deyip geldik neredeyse kırka dayandık geldiğimiz.

Yalnızdı Fitnaz kadın.Beyaz başörtüsünün içinden taşıp saçılmış ak saçlarıyla sanki görünmez bir gücün elleri arasından itilip gelmişti yanı başıma.Fersiz gözleri kimi zaman parıl parıl parlayıp içime batıyordu.Farkettim ki çorapsızdı terlik içinde kaydırdığı ayakları.En çok üç kelime konuşup nefes nefese kalıyordu.Sonra gücünü toplayıp devam ediyordu.

Babamın köyde develeri vardı,yük taşırlardı dedi.Sonra sizin orada da deve var mı diye sordu.Yok dedim.

Dalıp dalıp gitti.Hatıralarından çekip çıkardığı anılarından anlattı bir bir.

Saçları beyaz, kaşları beyaz bembeyazdı...Nefes nefeseydi sözcükleri.Fersiz gözleri kimi an yıldız gibi parıldayıp sönüyordu.Hani fotoğrafını çekip kaydetmesem hayal sanacaktım.

Fitnat teyze bir yalnız ihtiyarcık.Eskimeyen tek şeyiydi insana dokunan yuregindeki içten sıcaklık.

O memleketinde gurbetçi ben yurdumda...

Şahin AKÇAP

Diğer Yazıları

Yorum yap


Köşe Yazıları

""

Hasan TÜLÜCEOĞLU
Hasan TÜLÜCEOĞLU2019-09-19

""

Nevriye UĞURLUEL
Nevriye UĞURLUEL2019-10-17

""

Ramazan KALKAN
Ramazan KALKAN2019-01-23

""

Şahin AKÇAP
Şahin AKÇAP2019-09-05

""

Sevim AKDENİZ
Sevim AKDENİZ2019-10-21

E-bülten Gurubu

bize katılın ...