Cuma, 19 Temmuz 2019
Şahin AKÇAP

0'nun hikâyesi.(1)

Toprak duvarın bir tarafı çökmüş aralığından başımı uzatıp seslenmistim.

- Bugun nasılsın?

Suratını eksitmiş, omzunu silkelemişti.

Keyifsizdi.

Israr etmeyip çekilmiştim geri gerisine.

İnanılmaz bir doğa taklitçisiydi Ümit..Bahcelerindeki horozun, tavuğun, kedinin, köpeğin seslerini çıkarırdı.O da yetmez toprak duvarın ardındaki yoldan geçen tüm motorlu araçların sesini bire bir çıkarırdı.

Vücudunun yarısı iş görmeyen, ancak beyni olağanüstü çalışan mahallelim kendisine farklı bir dünyanın kapılarını açmıştı.O kapıdan sevimli olmayan hiç bir şeyi içeri almazdı.

Bazen gülümseten şakalarıma kuş sesleri çıkararak yanıt verir, bazen de bozuk motor sesi çıkartarak konuşmayarak tavır koyardı.

Evleri bahçe içinde bir yönü akıp giden dereye nazır Toprakkale' ye bakardı.

Hep bir noktada oturmak zorunda ve tek dünyası doğal çevresi olan Ümit, eli ayağı tutan ama yaşadığı güzelliklerin farkında olmayan nice sağlıklı insandan daha huzurlu ve mutluydu.

Hayatın devingen nehrine kapılıp gittiğimiz o günlerde Ümit'in hastalandığını öğrenmistim.

Toprak duvarın bir kenarı yıkık boşluğunda boylanıp Ümit' ı ararken o her zaman oturduğu yerde örtüleri alınmış kuru sandalyesini görmüştüm.Anlamıştım ki Ümit çevresindeki tüm canlılara çoktan elveda demişti.

Şahin AKÇAP

Diğer Yazıları

Yorum yap


Köşe Yazıları

""

Hasan TÜLÜCEOĞLU
Hasan TÜLÜCEOĞLU2019-06-17

""

Nevriye UĞURLUEL
Nevriye UĞURLUEL2019-07-07

""

Şahin AKÇAP
Şahin AKÇAP2019-07-14

""

Sevim AKDENİZ
Sevim AKDENİZ2019-07-15

E-bülten Gurubu

bize katılın ...