Pazar, 16 Aralık 2018
Nevriye UĞURLUEL

ORMAN OLMAK…

Hep uç noktalarda yaşamanın, orta yolu bulamamanın sancısından olsa gerek artık insanlar ikiye ayrılıyor…

Başkaları için yaşayanlar, başkalarının sırtından geçinenler…

Sürekli sorun yaratanlar, çözüm üretenler…

Ümit kırıp, hayal kırıklığı yaratanlar, ümit verenler…

Dert üretenler, derde derman olanlar…

Sürekli sızlanıp herşeyden şikayet edenler, çare bulanlar…

Aynı ortamı paylaşıp olaya kötü tarafından bakanlar, her şerde hayır var deyip, hayra yoranlar…

Birileri yük olur, diğeri yük taşır…

Herşeyi iç dünyamızda taşıyoruz oysa ki… Kimimiz abartıyor, kimimiz vardır bunda da bir hayır diyor, sabır diliyoruz.

Gönül iklimimize göre bakıyoruz hayata…

Kuşlar, çiçekler, kelebekler gibi rengarenk olamıyoruz…

Dünya değişirken insanların da bakış açıları, hayattan beklentileri değişiyor…

Ağaçlar gibi dimdik duramıyoruz.

Ağaç olabilmeli oysa her insan…

Ağaçlar gibi karbondioksit aldığı ortamda oksijen üretebilmeli…

Birbirine sarılmalı dallar gibi, destek olmalı….

Ve en önemlisi orman olmalı…

Nevriye UĞURLUEL

Diğer Yazıları

Yorum yap


Köşe Yazıları

""

Hasan TÜLÜCEOĞLU
Hasan TÜLÜCEOĞLU2018-10-27

""

Mustafa ÖZBAŞ
Mustafa ÖZBAŞ2018-10-27

""

Mustafa ŞİMŞEK
Mustafa ŞİMŞEK2018-06-08

""

Nevriye UĞURLUEL
Nevriye UĞURLUEL2018-10-21

""

Ramazan KALKAN
Ramazan KALKAN2018-11-12

""

Şahin AKÇAP
Şahin AKÇAP2018-10-27

""

Sevim AKDENİZ
Sevim AKDENİZ2018-05-30

E-bülten Gurubu

bize katılın ...