Pazar, 21 Temmuz 2019
Şahin AKÇAP

Nazım’a memleket iadesi

Selanik denildiğinde akla ilk gelen isim Mustafa Kemal Atatürk’tür.
Ama bu yazıdan sonra Selanik’te doğan bir büyük şairin de olduğunu unutmayacaksınız.
Atatürk 1881’de Selanik’te doğdu.
Nazım Hikmet’te 20 Kasım 1901’de Selanik’te doğdu.Ancak nüfusa kaydı 15 Ocak 1902 olarak kaydedildi.
İki Selanikli…İki mavi gözlü dev…
Birisi mağlup olması ve köleleştirilmesi için büyük ülkeler tarafından planı yapılmış Türk Ulusunu esaretten özgürlüğe taşıyan çağların lideri Mustafa Kemal Atatürk.
Diğeri yazdığı şiirleri emeğin ve hürriyetin dalgalanan bayrağı olmuş ve bu nedenle ömrünün tam 17 yılını mahpus damlarında geçirmiş büyük ozan Nazım Hikmet Ran.
Bir zamanlar şiir kitapları yasaklı kitaplar arasında yakılan,şiirlerini okudu diye gözaltına alınan gençlerin sayısının çığı gibi büyüdüğü bu ülkede yasaklı,kovulmuş şair ve yazar olan Nazım Hikmet ,Kültür Bakanlığının çıkardığı bir yasayla itibarı iade edilenler arasına katıldı.
Kendi ülkesinde yasaklar duvarında tutulan ancak dünyanın dört bir yanında yazdığı şiirlerle baş tacı yapılan Nazım Hikmet için bir çınar ağacı altında mezarı düşünülüyor ve Moskova’dan getirilerek bu mezara nakledilmesi planlanıyor. İnanın hiç gereği yok.
Halkının sevgisini,saygısını,güvenini kazanmış şairlerin,yazarların,liderlerin yeri yüreklerdir.
Nazım’da bu güzide yerde çoktan yerini almıştır.
Onlar halkının,halkların sevgilisi,rüzgarlardaki barış ve özgürlük türküsüdür.
Gönül isterdi ki yaşamının son günlerinde hasretini çektiği Türkiye’de,insanlarının arasında olmasıydı. Ama olmadı.İki ayaklı dinozorlar bu hasrete geçit vermedi.
Bu büyük şaire tutsaklığı reva görenlerin adı,şanı unutuldu ancak o hala emek,sevgi,alın teri,barış ve özgürlük dizeli şiirleriyle yaşamaya devam ediyor.
Sanki bugünler için de yazılmış kadar güncel Kız Çocuğu şiirinde olduğu gibi.O şiiri sizlerle paylaşmak istiyorum.Okurken Gazze’li çocukları da anımsamanız dileğiyle…
KIZ ÇOCUĞU
Kapıları çalan benim
kapıları birer birer.
Gözünüze görünemem
göze görünmez ölüler.

Hiroşima'da öleli
oluyor bir on yıl kadar.
Yedi yaşında bir kızım,
büyümez ölü çocuklar.

Saçlarım tutuştu önce,
gözlerim yandı kavruldu.
Bir avuç kül oluverdim,
külüm havaya savruldu.

Benim sizden kendim için
hiçbir şey istediğim yok.
Şeker bile yiyemez ki
kâat gibi yanan çocuk.

Çalıyorum kapınızı,
teyze, amca, bir imza ver.
Çocuklar öldürülmesin,
şeker de yiyebilsinler.

Şahin AKÇAP

Diğer Yazıları

Yorum yap


Köşe Yazıları

""

Hasan TÜLÜCEOĞLU
Hasan TÜLÜCEOĞLU2019-06-17

""

Nevriye UĞURLUEL
Nevriye UĞURLUEL2019-07-07

""

Şahin AKÇAP
Şahin AKÇAP2019-07-14

""

Sevim AKDENİZ
Sevim AKDENİZ2019-07-15

E-bülten Gurubu

bize katılın ...