Pazartesi, 21 Ekim 2019
Şahin AKÇAP

Çınar ağacı


Duyarlı öğretmenler sevginin kokusunu çabucak alır… Hissederler ne ölçüde olduğunu…



Sinemalarda gösterime sunulan Çınar Ağacı filminin haberini alan öğretmenler o güzel ve hüzün dolu filmi öğrencileriyle birlikte izlemeye koştular.



Duygusal ve hayli etkili filmi izlerken, ikinci öykü kitabım Eylülsüz Sonbahar’da yayınlanan Gri adlı hikâyemi anımsadım. O öyküde de tıpkı Çınar Ağacı filminde olduğu gibi duygu yoğunluğun ağırlığını paylaşmaktan kaçmak zorunda bırakılan bir büyük annenin dramını anlatmıştım. İstanbul’dan emekli bir hanımefendi telefonla aramış, hıçkırıklara boğulan sesiyle:



“Sanki beni anlatmışsınız. Bir aydır huzur evindeyim. Ancak torunlarımın hasretine dayanamıyorum. Dönmek ve yeniden onlarla bir arada yaşamak da sözümü geçiremediğim gururuma dokunuyor. Ne yapmalıyım?”Diye soruyordu.



—Bazen hayat beklenmedik gri sayfalar açıyor ömürlerimize. İçinde hüzün ve yalnızlığın olduğu sayfalarımız çoğalıyor. Ve bizler ne yazık ki bir sonraki günü düşünmeden o sayfaların içine atıyoruz kendimizi. Ödülümüz son demde bir avuç mutlulukken, acıyı tercih ediyoruz. Gurur sandığımız duygu aslında bencilliğimiz.

Benim çocukluğum, büyükannelerin olduğu bir yuvada geçti. Gözyaşlarımız, geçimsizliğimiz oldu ama bizi birbirimize yapıştıran o müthiş yapıştırıcı geleneklerimizi unutmadık. Ve hep birlikte yaşamayı başarabildik. Dedim.



Bir süre sonra, yılbaşı akşamının ilk saatlerinde gelen telefon o hanımefendidendi. Sesinde huzur vardı. Gururunu yerden yere vurup torunlarına döndüğünü anlatmıştı.



—Aslında torunlarınız sizin gibi bir büyük annelerinin olduğu için şanslılar… Hiç büyük annelerini görmeyen, tanımayan çocukları bir düşünsenize… Veya büyük anne olup da torunlarını görmeyenleri, torunları olmayanları… Diye gururuna söz geçirdiği için kendisini içtenlikle kutlamıştım.



Çınar Ağacı filmini izlerken iddia ediyorum ki gözyaşlarınız yanaklarınızı ıslatacak. Hele aile büyükleriyle ilgili çatışmalarınız varsa durup düşüneceksiniz. Filmin emekli öğretmen kahramanı Adviye Hanımda bir ailenin köklerini, Barış adındaki torunda da yemyeşil bir ağacın çiçeklerini anımsayacaksınız. Filmin final sahnesinde de ayaklarınızın yerle temasının kesildiğini hissedeceksiniz.



Çınar Ağacı filmini çoluk çocuk ve tüm ebeveynlerle birlikte izlemenizi öneririm.



Bencilliğin, benden sonrası tufan duyarsızlığının kol gezdiği hayatlarınıza ilaç gibi geldiğini fark etmekte gecikmeyeceksiniz…

Şahin AKÇAP

Diğer Yazıları

Yorum yap


Köşe Yazıları

""

Hasan TÜLÜCEOĞLU
Hasan TÜLÜCEOĞLU2019-09-19

""

Nevriye UĞURLUEL
Nevriye UĞURLUEL2019-10-17

""

Ramazan KALKAN
Ramazan KALKAN2019-01-23

""

Şahin AKÇAP
Şahin AKÇAP2019-09-05

""

Sevim AKDENİZ
Sevim AKDENİZ2019-09-08

E-bülten Gurubu

bize katılın ...